Mijn vader is Magdi Elzakalai, zoon van een Libiër, wat mij dus automatisch kleinzoon van een Libiër maakt en wat ook gelijk de verklaring van de herkomst van mijn achternaam is. Hij is uit 1948 en is vorig jaar met pensioen gegaan. Hij heeft zijn hele leven gewerkt bij Corus (Hoogovens) in IJmuiden met als laatste functie manager bij de interne opleidingen van het bedrijf.
Het is met name mijn vader geweest die mij heeft laten inzien dat je zelf verantwoordelijk bent voor al je daden en dat je zelf wat van je leven dient te maken, zodoende kan je stellen dat het VVD - geluid van jongs af aan al aanwezig was in huize Elzakalai..
Mijn moeder is Ineke (roepnaam Inez) Elzakalai - Claus. Dochter van een mijnopziener in het Limburgse Landgraaf, Ubach - over - Worms om precies te zijn. Mijn moeder heeft haar hele leven in de verpleging gewerkt en dan met name op de operatie afdeling als OK - assistente.
Zij is op haar achttiende het katholieke bolwerk waarin zij is opgegroeid "ontvlucht" naar Amsterdam en heeft ook daar geleerd dat je zelf verantwoordelijk bent voor je eigen daden. Ook zij geniet nu van haar pensioen en is vaak samen met mijn vader in hun aangeschafte camper ergens in Europa te vinden.
Het is eigenlijk een leuke samenloop van omstandigheden. Sinds ik sinds januari 2008 samenwoon met mijn vriendin Sandra in Zwanenburg ben ik mij meer gaan interesseren voor de politiek in het algemeen. Ik was wel al lid van de VVD maar een erg overtuigd inactief lid. De reden dat ik mij meer voor de politiek ging interesseren is dat ik mijn altijd aanwezige mening over van alles wilde slijpen en dat politiek toch het alomvattende geheel is in de samenleving. Verder spoorde mijn vriendin mij aan om iets met politiek te gaan doen omdat met name zij nu vaak het lijdend voorwerp was mijn ideeën.
In maart 2009 zag mijn vriendin een advertentie in het lokale sufferdje met de titel "Politieke Talenten Gezocht". Toen besloot ik om daad bij het woord te voegen en te reageren op die advertentie. Toen ging het snel, na een gesprek met de fractievoorzitter volgde een achttal cursussen variërend van liberale waarden tot en met debattechniek.
Twee gesprekken met de kandidaatstellingscommissie en een leuke campagne verder mag ik mij nu gelukkig prijzen als zijnde raadslid in de mooiste gemeente van Nederland
Ik heb niet echt iets waar ik trots op ben. Ik ben erg content met heel veel zaken, ik vind het leuk dat ik mijn studie heb afgerond, dat ik mijn vriendin heb ontmoet, dat ik mijn eerste huisje heb kunnen kopen, dat ik een leuke uitdagen baan heb, uiteraard dat ik raadslid ben geworden. Al deze zaken maken mijn leven tot een geheel. En als ik dan iets moet aangeven is dat geheel echt iets om heel gelukkig mee te zijn.
Elk onderwerp heeft eigenlijk mijn aandacht, als ik op straat wordt aangesproken over een onderwerp, hoe divers ook, dan heeft het mijn aandacht. Ik vind het leuk om de vele gemeentelijk initiatieven bij te wonen en daar mijn kennis bij te spijkeren dan wel mij te laten overweldigen door iets onverwachts. Ik denk dat dat toch wel het leukste is van gemeenteraadslid zijn, je komt op plekken, en je ziet en hoort zaken die je normaal gesproken niet snel zal zien, dan wel meemaken.
Het is natuurlijk vreemd dat deze leuke zaken pas aan het licht komen als je gemeenteraadslid bent, en ik zie het dan ook al één van mijn taken om de inwoners van de gemeente met alle mooie zaken van de gemeente kennis te doen maken
Echt grote blunders heb ik niet gemaakt, ik zie een blunder ook echt als een leerproces. Een blunder is altijd iets om op terug te kijken daar het altijd in het verleden heeft plaats gevonden. Het beste wat je dan kan doen is lering trekken hieruit.
Naast mijn raadslidmaatschap ben ik werkzaam bij de ABN AMRO bank. Vooralsnog is dat goed te combineren daar ik vrij ben om mijn eigen agenda te plannen en ik zodoende e.e.a kan combineren.
Ik streef naar een algehele harmonie tussen raadslidmaatschap, werk en privé. Alleen als die drie zaken goed in balans zijn kan je alle drie de zaken goed combineren
Dat is moeilijk te zeggen. Ik heb niet echt een doel voor ogen waar ik naar toe wil groeien. Het is niet dat ik niet stil sta, ik wil mezelf zeer graag ontwikkelen in vele gebieden, maar om nu aan te geven waar ik sta over 10 jaar, ik heb oprecht geen idee.
Als je mij namelijk 1,5 jaar geleden had verteld dat ik nu gemeenteraadslid zou zijn, dan had ik je in ieder geval zeker niet geloofd.
Reacties (1)
Ik wacht je antwoord in spanning af.
Hartelijke groet Marion Ebbers ( VVD-stemmer )